Veni Vidi

Sonunda aranan isim bulundu; ikinci el erkek

Kadýn eþinden ayrýldýðý zaman aldýðý isim ne? Dul.

Erkek içinse bir sözcük yoktu, beklenen sözcük bulundu; ikinci el erkek, ikinci el araba gibi dursa da yada defolu bir taným imgesi uyandýrsa da dul erkek tanýmý dilimize yerleþmedi ama ikinci el erkek tanýmý yerleþecek gibi; magazinin etkileri yadsýnamaz elbet.

Ýki tanýmýn ortaklaþtýðý bir nokta var: ikisinde de evlenip ayrýlmýþ olmak gerekiyor. Yani imzalý birlikteliklerle alýnan karý/koca tanýmlarýnýn imzalý birliktelik bittikten sonra aldýklarý hal; dul/ikinci el. Yoksa kimse sevgilisinden ayrýlanlarý hesaba katmýyor. Çünkü sevgililik toplumsal bir kalýp/statü/duruþ olmadýðý için bitiþ hali de sözcüklerle tanýmlanmýyor.

Ýkinci el erkeklere gelirsek, çok erken evlenenleri bir yana býrakýp 25-30 marjýnda evlenenler genelde 10 yýllýk süreçten sonra boþanýyorlar. Evliliðinin 10. yýlý da tehlikeli yýllar arasýnda sayýlýyor zaten uzmanlarca. Daha önce yazmýþtým ama kýsaca anýmsatayým; ilk cicim yýllarý geçiyor, bir yada iki çocuk oluyor, onlarda 7 yaþýna gelip ilkokula baþlayýnca karý/kocanýn yaþamýnda birdenbire bir boþluk hasýl oluyor. Ýþte bu da ortalama 10 yýla denk geliyor, o ara boþluk dolduruldu dolduruldu, yoksa yandý gülüm keten helva, gelsin boþanmalar…

Adam 35-40 marjýnda birkaç sene keyfine bakýyor; özgürlüðüne kavuþmuþ ya deli danalar gibi saldýrýyor etrafaJ bir süre böyle gidiyor, sonra iþte evliliðin düzenine alýþmýþ olduðundan esasen yenisini aramaya baþlýyor. Eh yenisi de diðerinden daha genç muhtemel ki daha güzel vs oluyor adamýn gözünde yada öylesini arýyor; daha genç daha güzel, madem 2. o zaman ilk gençliðinde yapamadýklarýný yapacak deðil mi? Aslýnda bu anlaþýlmayacak bir þey deðil: ilk çocuk acemilikle büyüdü ikinciyi yapalým da anne/baba olmanýn tadýný daha tecrübeli yaþayalým, þimdi ekonomik olanaklarýmý daha iyi, çocuða daha iyi bakarýz düþüncesi olmaz mý? Olur. E eþ için de bunu uyarlayabiliriz.

Kadýn cephesinde durum nasýl peki? Daha olgun bir adamla evlenmenin daha iyi sonuçlar vereceðini düþünüyor kadýn; ilk gençlik zamanýnýn sivri köþelerini törpülemiþ, daha sevecen, daha iyi, ilk zamanlarýn ekonomik sýkýntýsýný nispeten atlatmýþ bir adam var karþýsýnda. Her yönüyle tecrübeli bir adam var yani kadýnýn karþýsýnda, neden seçmesin yada neden kabul etmesin ki;

Ýkinci el yada üçüncü el fark etmez! Gerçi þaka bir yana üçüncü elde biraz dikkatli olmak gerekir; hadi diyelim birinci eþi boþadý, e ikinciyi de boþayan adama yahu biraz da kendine bak denmez mi? Denir, denir de dünyada kadýn nüfusu fazla azizim; ikinci eli de para ediyor üçüncü eli deJ

Kalýn saðlýcakla

Ela

günaydýn, barýþtan yana olmak bugünü ve yarýný düþünmek için birinci koþuldur. zira, barýþ yoksa yarýnýmýz da yok.

www.vakitgeldi.org   sayfasýný ziyaret etmeye ve barýþ çaðrýnýzý dile getirmeye davat ediyorum sizi.

ela

nasýl caným sýkkýn akþamdan bu yana... akþam saat 5 ten bu yana uyuyorum! gece 12 de uyandým, bir bardak su içtim, tekrar uyudum. sabah ezanýyla tekrar uyandým; sonrasý fasýlalarla uyu-uyan þeklinde geçti.

insanýn istemediði bir davranýþa maruz kalmasý kadar rahatsýz olduðu baþka þey var mýdýr ben bilmiyorum. beni en çok rahatsýz istemediðim bir davranýþa maruz kalmak; bu bir bakýþ olabilir, bir söz olabilir, bir gülüþ olabilir. evet, hiç tanýmadýðým biri bana rahatsýz edici bir þekilde gülümsediði zaman, baktýðý zaman rahatsýz oluyorum.

akþam da böyle oldu iþte; sýkýþ tepiþ bir otobüste hayvan bir adam daha biner binmez dikti gözlerimi üstüne bir daha ayýrmadý... ne kadar rahatsýz olsam da kaþlarýmý çatmaktan yüzüm yamulsa da vazgeçmedi! yetmedi gibi geldi durdu tam önümde; kafama koydum o anda, küçük parmaðý bile otobüsün tutamacýný tutan elime deðse yumruðu geçirecektim suratýna!

o kadar sýkýþýk otobüste bir adým dahi ilerlemedi ve tam önümde durdu durdu baktý baktý.

evimden 3 durak önce attým kendimi otobüsten. yürümeye baþladým. hayvanoðlu hayvan benden bir durak sonra inmiþ, bir duvara yaslanmýþ geçmemi beklemiþ. düz bir yol zaten, bir an bir ses duydum döndüm bu! ne dediðini anlamadým ama iyi bir þey demediði kesindi. yalnýzdým, korktum. evime kadar acaba takip ediyor mu beni diye arkama baka baka geldim. mideme yumruk yemiþ gibiydim. uyudum. bir dolu rüya gördüm. þimdi de o kadar uyumuþ olmaktan sersem gibiyim. dudaklarým gerginlikten bir çizgi halini almýþ, aðzýmý açmaya halim yok. yazmak iyi gelir belki diye yazýyorum.

çok kötü oldum, evimize mi kapansak ne yapsak, dýþarda her daim tehlike her daim rahatsýzlýk veren insanlar, erkekler...

nasýl atlatacaðým bilmiyorum.

ela

dün ilk kez okyanus lokumu yedim. tabii insan ilk yediði þeyi iyi/kötü/idare eder diye deðerlendiremiyor ki?

baþka bir yerde yedikten sonra okyanus lokumu denen esasen yengeç bacaðý olan þeyi karþýlaþtýracaðým bakalým ne çýkacak. ilk fýrsatta baþka bir yerde de yiyeceðim okyanus lokumunu.

yalnýz yengeç bacaðý bu kadar az lezzete sahip bir þey midir yahu? benim yediðim öyle aman aman da damak çatlatan bir tad deðildi. dýþý çok kurumuþtu bir de içi yumuþaktý tamam da; hah iþte ben de oldum vedat milor:) (milliyet gazetesi yemek yiyip yazan yazarý)

ha okyanus lokumunun yanýnda bir de denizci böreði yedim; balýklarý minik minik doðramýþlar, baharatla karýþtýrýp yufkaya sarmýþlar. olmuþ sana denizci böreði. çok baþarýlý bulduðumu söyleyemeyeceðim. evimde balýktan börek yapsam onlardan güzel yaparým sanki:)

ela

bugünlerde bir þey yazmadýðýmýn farkýndayým. sebebi þehirden de, iþten de, evden de sýkýlmýþ olmam.

tez zamanda bir yolculuða çýkýp deðiþik bir þehir görmeli, tadlar denemeli, bu duraðanlýktan kurtulmalýyým. yazýlar bile birbirini tekrar etmeye baþladý.

aklýmdan geçen þu: koþa koþa terminale gidip bilmediðim bir þehre bilet almak. uzun bir otobüs yolculuðu yapmak, dergi okumak, uyumak, uyanmak, çay içmek, kahve içmek. varýlan þehrin sokaklarýný arþýnlamak...

ya da

uzun bir tren yolculuðuna çýkmak. bolca gazete, dergi yada bir tane kalýn kitap alýp trenin yemek vagonuna kurulmak. okumak, yemek, içmek, etraftakilerle sohbet etmek.

iþte istediðim bu.

biraz soluklanayým, yazacaðým.

ela